W życiu każdej szkoły zdarzają się piękne chwile.
20 lutego 2026 roku przeżyliśmy właśnie taki dzień.
W ramach obchodów Międzynarodowego Dnia Języka Ojczystego mieliśmy zaszczyt uczestniczyć w niezwykłym wykładzie pt. „Radiowy głos, telegeniczność, clickbait – jaki jest współczesny język polski w mediach?”, zorganizowanym przez Bibliotekę Uniwersytecką im. Jerzego Giedroycia.
W murach Wydziału Informatyki Uniwersytetu w Białymstoku wybrzmiała opowieść o słowie – o jego sile, odpowiedzialności, przemianach dr hab. Joanna Szerszunowicz, prof. UWB, zabrała nas w świat współczesnych mediów: Internetu, nagłówków, clickbaitów, tabloidyzacji, kreatywnej gry słów. Pokazała, że język to nie tylko narzędzie komunikacji. To przestrzeń wpływu. To sposób kształtowania myślenia. To odpowiedzialność za drugiego człowieka.
I choć mówiliśmy o mediach, tak naprawdę mówiliśmy o nas.
O tym, jak mówimy. Jak słuchamy. Jak reagujemy.
Z całego serca dziękujemy Pani Hannie Kościuch, która – wierna pięknej tradycji – ponownie zaprosiła nas do udziału w tym wydarzeniu. To dzięki Pani nasi uczniowie mogą uczestniczyć w spotkaniach, które nie tylko uczą, ale też inspirują, otwierają głowę i budzą odwagę myślenia. To dar, który zostaje na lata.
Naszą szkołę reprezentowali:
✨ Weronika Białowieżec (I TE)
✨ Wiktoria Daniszewska (I TE)
✨ Gabriel Cholewski (II TE)
✨ Antoni Paszkowski (II TE)
✨ Martyna Cybulska (IV THP)
Patrząc na nich, czuliśmy prawdziwą dumę.
Z ich skupienia. Z uważności. Z kultury słuchania. Z dojrzałości.
Ale był jeden moment, który szczególnie zapadnie nam w pamięć.
Cisza na sali.
Podniesiona ręka.
Odwaga.
Martyna Cybulska jako jedyna zdecydowała się zadać merytoryczne, głębokie i niezwykle trafne pytanie. To nie było pytanie „na pokaz”. To było pytanie człowieka, który naprawdę słuchał, myślał i analizował. W tym jednym momencie zobaczyliśmy, jak rodzi się prawdziwa intelektualna dojrzałość.
Martynko — to była chwila pięknej odwagi. Cała rodzina ZSG jest z Ciebie dumna 💙
Takie dni przypominają nam, po co jest szkoła.
Nie tylko po to, by przekazywać wiedzę.
Ale po to, by wychowywać ludzi wrażliwych na słowo.
Ludzi, którzy myślą.
Którzy pytają.
Którzy nie boją się zabrać głosu.
Bo język to coś więcej niż zdania.
To kultura. To tożsamość. To odpowiedzialność.
A my mamy młodzież, która potrafi tę odpowiedzialność unieść.
I to jest piękne.
Nauczyciele Bibliotekarze
